actueel
1 / 1

Stad van vrede

Eind mei was ik enkele dagen in Ieper, een stad die zwaar geleden heeft onder oorlogsgeweld. In de Eerste wereldoorlog sneuvelden honderdduizenden soldaten in de loopgraven rondom de stad. Ieper zelf was na de oorlog met de grond gelijkgemaakt. Geen huis stond meer overeind.

Iedere avond om acht uur wordt in Ieper – bij de Menenpoort – de Last Post geblazen. Het is traditioneel de laatste groet aan de gesneuvelden. Mijn kamerkoor was uitgenodigd tijdens deze plechtigheid enkele liederen te zingen.

Het was een indrukwekkende gebeurtenis. Honderden mensen kwamen samen en stonden stil onder de Menenpoort. Eerst klonk er nog geroezemoes, later werd het volkomen stil. We zongen ons lied van vrede. ‘O war and power, you blind and blur. The torn heart cries out in pain.’ Er was verstilling. Na ons speelde een Noord-Ierse band, geheel in uniform, met groot militair vertoon. Groter kon het contrast niet zijn, tussen de verstilde klanken van ons koor en de marsritmes van de drumband.

Het bezoek aan Ieper maakte veel los. Natuurlijk was er de gezelligheid en het samenzijn en het plezier dat we hadden, en bovenal: de muziek die we maakten. Maar daarnaast werden we aan het denken gezet. Wat betekent het wanneer een oorlog herdacht wordt? Wat doe je dan eigenlijk, en: hoe doe je dat op een goede manier?

Eén van onze gidsen vertelde dat dat ook een vraagstuk voor de inwoners van de stad Ieper is. Zij zien de herdenking onder de Menenport onder invloed van Britse bezoekers meer en meer een militair karakter krijgen. Terwijl de stad in feite een stad van vrede wil zijn en wil uitdrukken dat oorlogsgeweld nooit een oplossing biedt.

Zo werden we ook in verwarring gebracht en keken we met andere ogen naar de Menenpoort, dat indrukwekkende monument in de stad, met de namen erop van meer dan 55.000 slachtoffers van een oorlog. Wij vroegen ons af: wie zijn zij? Zijn het slachtoffers? Brachten zij een offer? Waarvoor deden zij dat? Voor welke goede zaak? Zijn het helden of misschien toch martelaren? Eerlijk gezegd kwamen we er niet uit. Wij zongen ons lied van vrede, om niet te vergeten. Het was voor ons de manier om ons de vrede te binnen te brengen. ‘But music and singing have been my refuge. And music and singing shall be my light.’

Alex Noord

onze locaties

Haarlem
Grote Vermaning
Frankestraat 24
2011 HV Haarlem
023 532 18 83
mail ons
route

-

Heemstede
Kleine Vermaning
Postlaan 16
2101 VE Heemstede
023 528 60 36
mail ons
route

anbi | privacy | colofon